روزنامه در هندوستان از سال 1780 با چاپ هفته نامه ای در دو برگ و سه ستون با نام "بنگال گزت" (Bengal Gazette) و یا کلکته جنرال ادوایزر (Calcutta General Advertise) کار خود را در بمبئی آغاز کرد.

شاید کمی غریب باشد اگر بخواهیم پدر مطبوعات هند را یک انگلیسی بدانیم. " جیمز آگوستوس هیکی"
 ( James Augustus Hickey) کسی است که اولین روزنامه را در هندوستان منتشر کرد. هرچند در مدارک موجود اصلیت او را ایرلندی می دانند که بخاطر نوشتن مقالاتی انتقاد آمیز از دولتمردان انگلیسی چند سالی را در زندان سپری کرد و به نوشتن خود از زندان ادامه می داد و بعد از آزادی اولین روزنامه انگلیسی زبان را در دوره استعمار انگلیسی ها در هند با نام "بنگال گزت" را تاسیس کرد. جیمز آگوستوس هیکی همانند خیلی از فرهنگیان سرتاسر دنیا، سرنوشت خوبی نداشت و در نهایت در فقر و تنگدستی از دنیا رفت اما میراث گرانقیمتی را برای هند به جای گذاشت. با این حال اولین روزنامه هندی زبان به نام "ساماچار دارپان" (Samachar Darpan ) به معنی آینه اخبار، بعد از 38 سال از تاریخ چاپ روزنامه های انگلیسی در هند،  در سال 1818 در بنگال منتشر شد.

روزنامه تایمز آو ایندیا (Times of India) در سوم نوامبر سال 1838 در بمبئی در زمانی که انگیسی ها در هند بودند پا گرفت. نام ابتدایی آن بمبئی تایمز و جورنال آو کامرس بود که هر شنبه و چهارشنبه که هر هفته دوبار منتشر می شد و اخباری از انگلیس و تمامی دنیا همچنین از شبه قاره هند بود. اما چاپ روزانه ی روزنامه از سال 1840 تا 1862 با نام  تایمز آو ایندیا آغاز شد. در قرن 19 این روزنامه بیش از 800 کارمند داشت و تیراژ قابل توجه ای در هند و اروپا را از آن خود کرده بود.  بعد از استقلال هند مالکیت آن به خانواده ی معروفی به نام دالمی یاس ((Dalmiyas رسید که بعدها به شاهو شانتی پاراسد جین (Sahu Shanti Prasad Jain) از منطقه بیجنوری واقع در ایالت یو.پی رسید.

روزنامه های هندی در ابتدا همزمان با سال 1840 به صورت ماهانه و دو هفته یکبار در تیراژ محدود منتشر می شدند. که برای معدود گروه ها، کاست ها و طبقه های اجتماعی هندی منتشر می شد. اما روزنامه های انگلیسی – هندی کاملا با سلیقه انگلیسی منتشر می شد. تا اینکه روبرت نایت (Robert Knight) اولین سردبیر روزنامه تایمز وارد عمل شد.

در سال 1860، او همراه با سهامداران هندی شریک شد و ادغام شدن با  بمبئی استاندارد (Bombay Standard) اولین آژانس خبری هندی را در هندوستان پایه گذاری کرد، و سیم کشی برای مخابره خبر را در سراسر هند انجام داد. با این کار به عنوان نماینده رسمی خبری هند منصوب شد. در سال 1861، او اسم روزنامه بمبئی تایمز  و استاندارد را به تایمز آو ایندیا تغییر داد. کینگ نبرد برای مطبوعات آزاد را آغاز کرده بود.

او که پسر یک بانکدار انگلیسی از طبقه متوسط بود یک روش جدید نوشتاری را در روزنامه های انگلیسی زبان هند پایه گذاری کرد. روبرت نایت یک جهش عظیمی را در صنعت روزنامه های انگلیسی هند بنا نهاد. او قانون تمام روزنامه های انگلیسی زبان را شکست و در نوشته های خود آنهایی که هندی ها را وحشی و خیانت کار قلمداد می کردند را مورد شماتت قرارد داد. خشنونت را سرزنش کرد و آن را ناشی ازفقر فرهنگی و فقدان مدیریت در ارتش انگلیس می دانست. همین نوشته های او سبب ناراحتی و عصبانیت اجتماع انگلیسی ها شد. اما از سوی دیگر باعث شد تا سرمایه داران هندی، به سوی این روزنامه جذب شوند و در نهایت او را به عنوان ویراستار دائمی روزنامه منصوب کنند.

نایت سکوت نکرد و همچنان بر عدم مدیریت و طمع ورزیدن انگلیسی ها را در روزنامه های انگلیسی مطالبی می نوشت او حتی سیاست های مستبدانه  مالیات را مورد انتقاد قرار می داد و در نهایت  دست به افشا گری در سیستم مدرسه های انگلیسی زد که سنت و نیاز جامعه هند را نادیده می گرفتند و ارزش های فرهنگی هند ها را با آموزش غلط زیر سوال می برند. مجموع تمام این کارها بود که باعث شد  روزنامه ی نایت تبدیل به یک روزنامه ملی شود.

این روزنامه تا به امروز نیز یکی از پرطرفدارترین روزنامه های هند است که بزرگترین تیراژ روزنامه انگلیسی زبان را در سرتا سر دنیا دارد. برای نمونه در سال 2008 به بیش از سه و چهارده میلیون تیراژ رسید که اولین رتبه در روزنامه های زبان انگلیسی  در سرتا سر دنیا را دارد و همچنین در جایگاه هشتمین پرفروشترین روزنامه جهان در تمامی زبان ها قرار دارد که یکی از دلایل بالاترین رکورد پرفروشی آن متعلق به خوانندگانش است. بنا به گزارشات منتشر شده سایت اینترنتی روزنامه تایمز آو ایندیا نیز یکی از پرببیننده ترین وب سایت های خبری در جهان است برای نمونه تنها در می ماه سال 2009، صد و پنجاه و نه میلیون بازدید کننده داشته است و این رقم چیزی بالاتر از وب سایت روزنامه های معروفی چون نیویورک تایمز، سان، واشنگتن پست، دیلی میل و یو.اس.آ تودی است.

روزنامه تایم آو ایندیا امروزه در ایالت های مختلف هند منتشر می شود از قبیل: الله آباد، بنگلور، بومپال، بوبانسوار، چندیگر، چانای، کامباترو، دهلی، گوا، هوبلی، حیدر آباد، ایندور، جیپور، کانپور، کلکته، لکنو، بمبئی، میسور، ناگپور، پتنا و پونا. که جمع تیراژ آن در سال 2010 ، 3 میلیون و 433 هزار نسخه در روز بوده است و محبوبت خود را همچنان دارد.